Lieve lezers,
Het was weer eens tijd om een super spannende thriller te gaan lezen. Namens AW Bruna mocht ik namelijk voor jullie het boek Zij had het kunnen zijn lezen, het nieuwe boek van Lisa Jewell. Alle andere boeken van Lisa heb ik ook verslonden dus ik was dan ook erg benieuwd naar dit boek.
Titel: Zij had het kunnen zijn
Auteur: Lisa Jewell
Verschenen: Juli 2026
Pagina’s: 384
Uitgever: AW Bruna
Het was de nacht dat ze bijna stierf. Jane Trevally, net gescheiden en een beetje verloren, gaat met een date die ze niet kent mee naar zijn huis, ergens in het donkerste hoekje van Hampstead Heath. Ze loopt naar binnen, hij biedt haar een drankje aan en dan – gegil en het geluid van iets dat boven valt. Jane voelt dat ze in een gevaarlijke situatie terecht is gekomen en vlucht.
Vijfentwintig jaar later staat ze hier opnieuw, dit keer om een hondje terug te brengen dat vlakbij haar huis op het platteland is gevonden; een hond waarvan de eigenaar zojuist als vermist is opgegeven. Een snelle glimp van een gebroken uitziende vrouw achter het raam zet Jane aan tot een zoektocht naar de geheimen van het huis – geheimen die nog veel gruwelijker blijken dan ze ooit had kunnen vermoeden, vooral als ze zich beseft dat zij het had kunnen zijn…
Het boek heeft een mooie mysterieuze cover maar door het roze gebruik er in is hij net niet duister. Het lettertype is zeer prettig en het boek heeft snelle afwisselende hoofdstukken. Het papier heeft een fijne kwaliteit en het boek is precies floppy genoeg.
Het boek was voor mij direct een feest der herkenning. Ik heb enorm genoten van ‘Laat hem niet binnen‘ en in dit boek maakte we weer kennis met Jane Trevally. Een dame die een belangrijke bijrol had in Laat hem niet binnen. Ik was dus direct heel enthousiast over dit boek omdat ik graag meer van haar wilde weten. Door de korte hoofdstukken en het snelle wisselen van personage was het boek ook heel moeilijk weg te leggen. Ik had na mijn vakantie weer een kleine leesdip maar dit boek heb ik in een kleine week verslonden.
Het verhaal zelf is zoals we van Lisa Jewell haar boeken gewend zijn weer enorm spannend en een puzzel. Bij elk boek van haar moet ik er altijd even inkomen en niet te hard focussen op alle info die je krijgt en alle personages die je leert kennen. Naar mate het boek verder gaat begin je het vanzelf te begrijpen en kan je de puzzel neer gaan leggen. Maar zoals altijd kreeg ik het ook in dit boek niet uitgevogeld. Halveweg het boek heb ik het dan ook los gelaten om het te voorspellen en ben ik vooral gaan genieten van hoe het verhaal zicht ontvouwde.
De personages in dit boek zijn allemaal ook weer stuk voor stuk bijzonder en hebben allemaal een enorm diepe laag. Lisa haar schrijfstijl zorgt er ook altijd voor dat je een mening hebt over een personage wat na het verder lezen en je dit personage leert kennen volledig verandert. Maar vooral de diepe emotionele lagen zorgen er voor dat je een soort empathie voor iedereen in elk duister verhaal kan vinden. Zo komt er generatie trauma in voor, alcohol misbruik, een duister verleden. Maar ook liefde, familie die gekozen is en een grote laag goedheid van de mens.
Het verhaal is zoals we gewend zijn van deze auteur duister maar niet eng. Het heeft enorm veel lagen en jij als lezer word aan de hand mee genomen door jaren leven van de personages. Je krijgt een kijkje in hun leven maar ook in hun hoofd en hoe alles samen tot de situatie heeft geleid die zich in het boek afspeld.
Vanaf het begin tot het einde van dit boek heb ik op het puntje van mijn stoel gezeten. Tijdens elke afspraak zat dit boek in mijn tas om even snel verder te kunnen lezen omdat dit verhaal je vast grijpt.
Zij had het kunnen zijn is een boek wat je aangrijpt, zich vast zet en je niet meer los laat tot je het boek uit hebt.
Liefs, Marjolein
