Serendipity Books in een Rechtszaak

Lieve lezers,

De titel van dit nieuwe artikel zal jullie hoogstwaarschijnlijk doen verbazen. Jep, dat deed het mij ook. Wat is er precies gebeurd? Ik zal het jullie hieronder zo goed mogelijk proberen uit te leggen. Laat dit artikel vooral een waarschuwing voor vele mensen zijn die heel naïef zijn.

7 juni vorig jaar zette ik een blogpost online waarin deze foto stond:

Deze foto had ik gemaakt op de bloggersborrel met Eliza Kennedy. Tijdens dit event pakte Eliza haar Engelstalig boek erbij en riep ik Oh leuk hou hem even naast het Nederlandse boek want de covers zijn zo verschillend! Dat was natuurlijk het startsein voor foto’s! Dus die nam ik natuurlijk ook een aantal.

Een poosje later kreeg ik ineens een nieuwsbrief binnen van een grote Nederlandse website. Ik scrolde er doorheen wat ik toen altijd nog deed als trouwe lezer van die site. Ineens bleef ik bij een foto hangen. Hej, waren zij daar toen ook? Die foto lijkt toch wel verdacht veel op mijn foto. Ik ging snel naar mijn eigen site en ja hoor dat was echt dezelfde foto. Vervolgens klikte ik door in de nieuwsbrief en zag dat ze mijn foto megagroot in een item hadden gebruikt. Het eerste waar ik naar op zoek ging was waar staat mijn naam? Waar staat mijn blog? Deze foto is van mij?!
Direct heb ik de site in kwestie een beleefde mail gestuurd met dat deze foto van mij is en of ze hem wilde verwijderen of een bronvermelding wilde plaatsen. Hierop kreeg ik ongeveer een uur later een behoorlijk onbeleefde mail terug met dat ze hem wel weg zouden halen. Twee uur later was de foto van de site maar niet van de nieuwsbrief. Daar stond mijn foto nog. (Ja, uit een verzonden online nieuwsbrief kan je foto’s verwijderen of vervangen als ze al zijn uitgestuurd). Ik heb ze daarna nog een keer een vriendelijke mail gestuurd met of hij ook uit de nieuwsbief gaat. Hierop kreeg ik geen antwoord meer.. Een aantal dagen heb ik zitten wachten maar nee de foto bleef in de nieuwsbrief.

Een beetje ten einde raad plaatste ik een oproepje op FOK! of iemand wist wat ik hiertegen kon doen. De reacties vlogen letterlijk binnen van enorm veel behulpzame mensen. Conclusie uit al deze reacties stuur gewoon de rekening. Vanuit FOK! kwamen heel veel mensen met waar ik de prijzen die ik er voor mocht vragen en was er zelfs iemand zo lief om alle IT-gegevens die ik nodig had voor me uit te zoeken. Iemand anders was zo lief om voor mij een brief in elkaar te zetten die ik kon sturen.
Deze verzond ik per mail en aangetekend. Ik kreeg een heel simpel mailtje terug met dat ze hier niet aan mee wilde werken en als ik een rechtszaak wilde ik maar naar de grote baas moest. Vervolgens heb ik de brief nog een keer aangescherpt en naar de grote baas gestuurd (zowel aangetekend als per mail).

Iets later kwam er de meest schandalige mail die ik ooit in mijn leven heb ontvangen. Ik zal het niet herhalen maar ik heb nog nooit iemand op zo een vernederende kleinerende en asociale manier zien mailen.  Mijn privéleven werd er bij betrokken en ik werd voor heel wat neergezet dat ik niet ben.
Dat was voor mij de druppel. Inmiddels had Itebo (daarover later meer) zich gemeld om mijn zaak te behartigen op basis van No cure no Pay. Dit betekent dat als ik verlies ik hun kosten niet hoef te betalen.
Ik kan je vertellen dat ik voor ik bij Itebo kwam al heel wat advocaten had gebeld (de rechtsbijstand dekt geen auteursrecht) maar een tarief van 800 euro per uur was niet te vermijden.
Itebo was dus mijn redder in nood! Ik kan je vertellen dan André en Peter de twee meest lieve personen zijn die je je maar kan wensen in een situatie als deze. Ze zijn zakelijk correct maar echt een luisterend oor en bijten zich als pitbulls in je zaak vast.
Peter en André hebben uren naar mij geluisterd mij geholpen en al wat ik heb moeten doen was mijn verhaal vertellen en hun alle bewijzen aanleveren.

Ik kan je vertellen dat je je vergist in zo een procedure. Nadat deze zaak bij de rechter was aangebracht is hij meerdere keren schriftelijk voorgekomen. Zenuwslopende maanden dus. Elke keer weer een nieuwe datum en een klein stapje verder. Uiteindelijk kwam het hoge woord eruit. We moesten allebei in persoon voor de rechter verschijnen. Helaas werd door omstandigheden de eerste zittingsdatum gecanceld. Het werd dus weer ruim een maand wachten op een nieuwe zittingsdatum. Zenuwslopend echt verschrikkelijk.

In januari was het dan eindelijk zo ver. De zitting…

Redelijk zenuwachtig stond ik die ochtend op. Om half 2 moest ik op de rechtbank in Amsterdam zijn. Er waren een aantal scenario’s mogelijk.
1. Ik verlies. Ik zou veroordeeld worden tot alle gerechtelijke kosten. Dit houdt in de griffie kosten (voor mij als privépersoon waren deze niet zo hoog) maar ook de onkosten/proceskosten van de tegenpartij.
2. Ik win. Ik krijg van de rechter mijn gelijk. De tegenpartij wordt veroordeeld voor al mijn gemaakte kosten/proceskosten en ik krijg een x bedrag.
3. We komen tot een schikking. Gedurende een zaak als deze kan de rechter je de gang op sturen om samen er uit te komen.
4. We worden allebei veroordeeld tot onze eigen proceskosten. Eigenlijk krijgt niemand echt gelijk maar moeten we allebei onze eigen kosten betalen. Ik dus de griffie kosten en mijn juridische bijstand (gelukkig heb ik No cure no Pay)

Zoals je misschien inmiddels al begrepen had is het echt een principekwestie geworden. Daarom was het voor mij al genoeg als ik won en met een leuk centje naar huis ging.
De rechtszaak was voor mij zenuwslopend. Gelukkig had ik het volste vertrouwen in mijn team.  Mijn advocaat heeft duidelijk weer gegeven waarom onze zaak was zoals hij is en waarom hij het niet eens was met het verweer van de tegenpartij. Natuurlijk mocht de tegenpartij ook reageren en zat ik mezelf van binnen op te eten over de leugens die deze man aan het uitkramen was. De rechter vroeg ons vervolgens of we er samen nog eens aan uit wilde komen. Hier hadden wij al overleg over gehad en dit wilde wij zeer zeker. De rechter vertelde ons vervolgens welke kant haar uitspraak uit ging zodat we aan de hand daarvan ons voorstel konden doen. Kort gezegd zei de rechter dat ik gelijk had. Op de gang werd er vervolgens druk over onderhandeld. Echter konden wij samen niet tot een compromis komen. Hierdoor kwamen wij terug bij de rechter en mocht de rechter een uitspraak doen. Echter zou ze deze pas een maand later gaan doen.  Het was dus weer een maand vol spanning wachten. Natuurlijk wist ik soort van al wel dat ik de zaak gewonnen had maar het bedrag dat bleef natuurlijk de vraag.

Schermafbeelding 2016-06-23 om 09.29.53

En dan was het eindelijk zover, 11 februari. De rechter gaat uitspraak doen, echter komt dat vonnis pas een dag later bij mijn jurist aan. Donderdag ochtend vroeg kreeg ik een berichtje van Itebo met wat het bedrag was dat ik kreeg maar dat hij me op dat moment niet kon bellen. Ongeveer een uur later belde Itebo me op om het goede nieuws nogmaals in detail te vertellen. Ik zal niet te veel op details in gaan maar de belangrijkste punten voor jullie hieronder noemen.

  • Ik had gewonnen!! Hoera, het is goed dat ik geen schikking aan gegaan ben want de rechter vond mijn foto veel meer waard dan dat de tegenpartij er voor wilde betalen.
  • De rechter heeft me op alle punten gelijk gegeven. Dit betekent dat er niet aan te twijfelen valt dat er inbreuk is gemaakt op mijn rechten.
  • Deze zinnen uit de uitspraak wil ik graag met jullie delen:

    “Dat de foto met een mobiele telefoon is genomen doet daar niet aan af, nu dat gegeven ziet op de techniek waarmee de foto is gemaakt, maar niet op de creatieve keuze van de maker van de foto.”

    Hiermee zegt de rechter dat ondanks dat de foto met mijn telefoon is gemaakt en niet met een professionele camera de foto daardoor niet eens een niet meer een professionele foto genoemd kan worden.  Dit betekent dus voor ons allemaal dat als wij een foto maken op een event met onze mobiele telefoon deze net zo veel rechten heeft als die met je spiegelreflex.

    “Omdat zij ook zonder de toestemming van **** in een rectificatie had kunnen opnemen dat ***  de foto had gemaakt. Dat heeft zij niet gedaan.”

    Over dit puntje lees je vaak heel veel. Ja maar we gaan je naam er nu bij zetten als jij dat wil. Hoe vaak hoor je deze zin niet als er een foto van je gebruikt wordt? Je hoeft dus helemaal geen toestemming te vragen voor een rectificatie je moet het gewoon gelijk doen. (Als jij in de fout zit)

Dat was hem dan. Het einde van een rechtszaak die bijna een jaar gelopen heeft. Opgelucht ben ik wel want ondanks dat het een principekwestie was had me dit toch heel veel geld kunnen kosten.
Wat ik met dit geld ga doen? Ik ga het in de blog steken om zo nog meer moois voor jullie te kunnen maken.

Binnenkort zal ik een hele blog plaatsen over hoe het nu precies zit met foto’s van andere sites gebruiken wanneer het wel en niet mag en hoe je een bronvermelding moet doen. Ook vertel ik je wat je moet doen als je toch per ongeluk een foto hebt gebruikt van iemand maar je niet weet van wie hij is.

Laat me hieronder even weten of jij weleens in een situatie als deze terecht bent gekomen. 

De les die ik jullie mee wil geven met deze situatie beschrijven is: Laat je foto niet zomaar van je afpakken. Jij hebt er je best voor gedaan jij hebt er hard voor gewerkt. Laat je niet overbluffen door een grote site omdat jij maar ‘zo klein bent’. Want als ze jouw eigendommen gebruiken zal jij nooit groot kunnen worden. En blijkbaar ben je goed genoeg om wel jouw eigendommen te stelen.

Via deze weg wil ik nog heel graag Itebo enorm bedanken voor hun enorme inzet. Deze mannen hebben mij fantastisch begeleid en geholpen om dit alles tot een succesvol einde te brengen.

Mocht je zelf in een situatie als deze zitten is al wat ik kan doen je doorverwijzen naar www.itebo.nl of  www.beschermjefoto.nl voor de beste service op maat. 

Waarom dit artikel nu pas zullen sommige zich afvragen. Het hoger beroep termijn is verlopen en daardoor is de uitspraak nu 100% definitief.

Liefs, Marjolein

20 gedachtes over “Serendipity Books in een Rechtszaak

  1. Sanne zegt:

    Jeetje wat erg! Dat sommige mensen dan ook gewoon stug volhouden! Gelukkig is het wel goed voor je afgelopen. Maar wel een flinke schok, als iemand zomaar even een foto van jou blog gebruikt!

  2. Mariska zegt:

    Wat goed dat je gewonnen hebt! Super stoer dat je dit doorgezet hebt en gevochten heb voor dat wat van jou is! Zo zie je uiteindelijk maar weer, zo klein ben je niet!!

  3. Anniek zegt:

    Jeetje marjolein! Wat heftig!
    Als ik in zo een zelfde situatie zou komen, zou ik de moeilijkste ook niet zijn, maar dan moeten zij ook beleefd blijven. Echt knap van je dat je dit aangevochten hebt, zij hadden jou nooit (prive) mogen beledigen, zij zaten fout. En ik geef je groot gelijk dat je tot aan de rechter bent gegaan om dit rechtgezet te krijgen.

  4. Linda zegt:

    Jeetje wat een gedoe van die tegenpartij! Goed dat je hebt doorgezet en blij dat de rechter volledig je in je gelijk trok.
    Ik ben benieuwd naar je artikel over foto’s. Ik denk dat ik daar veel lering uit kan halen.

  5. Edriënne zegt:

    Wat heftig! Toen ik je tweet zag gisteren dat je een spannend artikel ging plaatsen, had ik dit niet verwacht! Wat naar dat ze zo enorm rude zijn geweest en alles, maar superstoer van je dat je hebt doorgezet. Ook voor andere bloggers, want ik denk dat er best mensen zijn die het er uiteindelijk maar bij zouden laten zitten.

  6. Tamara TS zegt:

    Wat goed dat je hebt volgehouden! De meeste mensen zouden het niet hebben doorgezet, omdat ze denken dat ze toch niet tegen een grotere website of een bedrijf op kunnen. Daar mag je heel trots op zijn!

  7. S.D. zegt:

    Goed dat je hebt gewonnen en er werk van hebt gemaakt!! Ik ben zelf ook IE jurist dus super!
    Wat ik nog wel wil opmerken; mocht je met dit verhaal nog in de media verschijnen dan zou ik ook wat belang hechten aan de spelling:
    ‘Waren hun hier ook?’ moet zijn ‘waren zij hier ook’. – Hun is een bezittelijk voornaamwoord (iets is van hun) – gebruik zij als aanwijzend voornaamwoord.
    ‘Dit betekend dus voor ons all…’ betekent, het is tegenwoordige tijd.

    Verder, super! Hartstikke goed dat je het er niet bij hebt laten zitten.

  8. Deisy zegt:

    Wat ontzettend goed meis! Ik heb zelf tijdje bij advocatenkantoor gewerkt en daar kwam je inderdaad de gekste zaken -en uitspraken- tegen. Je ziet ook heel snel dat de gewone mens vaak settelt als ze tegen een groof bedrijf moeten opnemen. Ik vjnd het dan ook hartstikke knap en sterk dat jij gewoon voet bij stuk hebt gehouden. Daar mag je echt supertrots op zijn dame.

  9. Eveline zegt:

    Jeetje, wat spannend allemaal! Super tof dat jij je gelijk hebt gekregen. Ook leuk dat je dit zo deelt, want ik vind het super interessant (ook al is de situatie zo vervelend)

  10. Patricia zegt:

    Wat goed en moedig om te doen!! Je mag trots zijn. Fijn ook dat je dit artikel deelt en ik ben ook erg benieuwd naar je artikel over het gebruik van foto’s e.d. van anderen. Ik denk dat dit ook zeer leerzaam kan zijn.

    Groetjes!

  11. Henrieke zegt:

    Dit artikeltje was wel even schrikken!
    Fijn dat je de rechtszaak gewonnen hebt. Leuk om eens te lezen hoe zo’n rechtszaak ongeveer verloopt.

    Ik vind het dapper van je dat je hebt doorgezet, want het had je inderdaad ook veel geld kunnen kosten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *